André Sollie

André Sollie werd geboren in Mechelen in 1947. In 1971 verscheen een eerste kinderboek met tekeningen van zijn hand. Intussen heeft hij al meer dan 200 covers voor jeugdboeken gemaakt. Zijn stijl evolueerde van levensecht naar meer karikaturaal. Humor haalt het steeds vaker op romantiek. André blijft experimenteren en zoeken naar nieuwe dingen; zo maakt hij in recenter werk vaak gebruik van collages.

Na een tijdje begon André ook te 'schrijven met zijn tekenpotloden': hij maakte hoorspelen, liedjesteksten, gedichten... In 1986 verscheen een eerste poëziebundel: Soms, dan heb ik flink de pest in. Deze gedichten gaan over herkenbare gevoelens en stemmingen die tot hun essentie worden herleid. In zijn tweede bundel Zeg maar niks (1991) is de vorm vrijer en de humor scherper.

In 2000 schreef André de woorden bij een prentenboek van Ingrid Godon: Wachten op Matroos. Hij werd hiervoor bekroond met een Gouden Griffel in Nederland en een Boekenwelp in België. Eerder werd ook Het ijzelt in juni met een Boekenwelp bekroond. Ook met zijn illustraties viel André meermaals in de prijzen. In 1998 won hij de Boekenpauw voor De brief die Rosie vond en in 2005 een Boekenpluim voor Dubbel Doortje.

André woont in een koektrommelhuisje in Deurne. Hij is dol op fietsen, Indonesische rijsttafel, logeren in ouderwetse hotelletjes en hij heeft een hekel aan zwerfvuil.