Het meisje dat dacht dat ze een katje was

Kristien Hemmerechts publiceert een opmerkelijk kinderboek: ‘Het meisje dat dacht dat ze een katje was.’ Soetkine Aps maakte er de kleurrijke illustraties bij. Samen vertellen ze hoe dit boek tot stand kwam.

 


Kristien, hoe kwam je op het idee om dit boek te schrijven?
Kristien: Mijn kleindochter Clara gaf me de inspiratie, daarom heb ik het boek ook aan haar opgedragen. Clara had een tijdlang iets van een kat in haar praten – of moet ik zeggen: miauwen – en in hoe ze zich gedroeg.
Soetkine: Het verhaal prikkelde mijn fantasie en ik dacht vrij snel 'hier kan ik wel iets mee'. Ik zag het hoofdpersonage 'Katje' meteen over het blad sluipen, zachtjes aan mijn potlood krabben en spinnen van geluk. De tekst in mijn hoofd tot leven zien komen, is een heel belangrijk proces voor mij als illustrator.

Zijn jullie blij met het eindresultaat?
Soetkine: Zeker, vooral omdat het toch een uitdaging was om te illustreren, en ik hou van een uitdaging. Wat mij aansprak was de speelsheid van ‘Katje’ en het warme gezin, dat ondanks kleine frustraties, lekker samen speelt, leeft en geniet. Kristien schreef grote emoties op een hele subtiele wijze neer.
Kristien: Clara is nu erg trots op het boek. Ik denk niet dat ik prentenboeken zou hebben gemaakt, als ik niet oma was geworden, en niet kinderen van dichtbij had meegemaakt. Zij zijn absoluut mijn inspiratiebron, en daarom ook liggen die boeken me nauw aan het hart. Dit boek is als een foto of een opname: het legt een periode uit haar leven vast. Dankzij het boek zullen we er kunnen op terugblikken.

Is er tijdens het maken van het boek veel veranderd?
SoetkineKristien: Het verhaal lag vrij snel vast, maar vervolgens was het zoeken naar een goed evenwicht tussen de ongerustheid van de moeder, die overslaat in boosheid, en haar liefde voor haar kind. Ik heb Soetkine ervan moeten overtuigen dat de mama op een bepaald moment echt boos is. Soetkine heeft een zacht karakter, en had moeite met die boosheid. Gelukkig ziet de mama algauw in dat ze met boosheid niets oplost.
Soetkine: Na vier dierenboeken heb ik even moeten nadenken over de menselijke personages. Hoe ‘Katje’ eruit zou zien, was snel duidelijk. Voor de andere personages keek ik rond in mijn omgeving. Ik koos bewust voor een divers gezin. Enerzijds omdat je dit nog te weinig ziet in prentenboeken, anderzijds omdat dit representatief is voor mijn leefwereld. De (echte) katten in het verhaal zijn gebaseerd op de lievelingsknuffels van mijn dochter. Het was heel tof om op onderzoek te gaan naar typische kattenbewegingen.

Waarom moeten mensen dit boek zeker lezen?
Kristien: Toen ik het verhaal aan kinderen vertelde, merkte ik dat het een ideaal uitgangspunt biedt om het over boosheid te hebben, hun eigen boosheid, en die van anderen. Hoe ga je daarmee om? Hoe ben je wanneer je boos bent? Hoe lang blijf je boos? En het was ook leuk om hen katten te laten imiteren.  De tekeningen van Soetkine zijn levendig en speels. Ze zitten vol kleine verrassingen zodat je er lang naar kunt kijken. Het was een fijne samenwerking, waarvan ik hoop dat ze zal worden vervolgd.
Soetkine: Het is een fijn verhaal dat tot je verbeelding spreekt. Het is ideaal om voor te lezen, mét bijhorende boze gezichten, kattenbewegingen en gemiauw. Mijn tekeningen zijn kleurrijk, getest op echte kinderen (geen nood, het waren mijn eigen kindjes) en zitten vol kleine details en grapjes. En toch is er nog genoeg ruimte om verder te fantaseren.

Het meisje dat dacht dat ze een katje was
Het meisje dat dacht dat ze een katje was
Kristien Hemmerechts & Soetkine Aps
prentenboek * 4+ * 32 blz. * €15,95